میتسوبیشی اوتلندر

جایگاه در بازار

میتسوبیشی اوتلندر در بخش پررقابت شاسی‌بلندهای میان‌اندازه حضور دارد و میان کاربری روزمره و توانایی واقعی آفرود توازن برقرار می‌کند. این خودرو برای خریدارانی جذاب است که صندلی‌های انعطاف‌پذیر، قابلیت اطمینان اثبات‌شده و امکان انتخاب سیستم تمام‌چرخ محرک را بدون پرداخت هزینهٔ یک برند ممتاز می‌خواهند.

موتور و سیستم انتقال قدرت

نیروی این مدل از موتور بنزینی ۴ سیلندر 2.5 لیتری DOHC با پاشش مستقیم تأمین می‌شود که توان ۱۸۱ اسب بخار و گشتاور ۲۴۴ نیوتن‌متر تولید می‌کند. گیربکس پیوسته متغیر (CVT) در همهٔ نسخه‌ها استاندارد است. مدل‌های چهارچرخ محرک از سیستم Super All-Wheel Control (S-AWC) شرکت میتسوبیشی برای کشش و پایداری بهتر بهره می‌برند. نسخهٔ دیفرانسیل جلو بیس لاین برای خریدارانی عرضه می‌شود که مصرف سوخت پایین و هزینهٔ خرید کمتر را در اولویت قرار می‌دهند.

تیپ‌ها و صندلی‌ها

اوتلندر در چهار پیکربندی اصلی عرضه می‌شود: دیفرانسیل جلو بیس لاین، دو دیفرانسیل های لاین پارچه، دو دیفرانسیل های لاین و دو دیفرانسیل پریمیوم لاین. نسخه‌های High Line و Premium امکانات راحتی و رفاهی بیشتری دارند. ظرفیت صندلی‌ها بسته به پیکربندی از ۵ تا ۷ سرنشین است و خریداران می‌توانند فضای داخلی را برای بار یا سرنشینان بیشتر بهینه کنند. این انعطاف، جاذبه‌ای مهم برای خریداران خانوادگی و اپراتورهای ناوگان تجاری است.

آنچه خریداران می‌پسندند

مالکان نسبت فضا به قیمت اوتلندر، طراحی سرراست آن و شهرت میتسوبیشی در دوام را ارزشمند می‌دانند. گیربکس CVT شتاب‌گیری نرم و کارایی مناسبی در مصرف واقعی ارائه می‌کند. نسخه‌های چهارچرخ محرک با سیستم S-AWC برای خریداران در اقلیم‌های متغیر و بازارهایی با زمین‌های ناهموار جذاب‌اند. انعطاف در حمل بار و امکان داشتن ردیف سوم صندلی، آن را برای کاربری‌های گوناگون کاربردی می‌کند.

نکات قابل‌توجه

برخی خریداران توان ۱۸۱ اسب بخار را با رقبا مقایسه می‌کنند؛ این توان کافی است، اما بهترین در کلاس خود نیست. گیربکس‌های CVT به نگهداری منظم نیاز دارند و دربارهٔ حس رانندگی‌شان نظرها متفاوت است. انطباق با Euro 6b قابل‌قبول است، اما جدیدترین استاندارد نیست. موجود بودن تیپ‌ها و بسته‌های تجهیزات در هر منطقه و بازار متفاوت است.